Μεταστάσεις στο Ήπαρ

Το ήπαρ αποτελεί συνηθισμένη περιοχή ανάπτυξης μεταστάσεων, κυρίως μέσω της αιματικής οδού, πολλών μορφών καρκίνων. Οι ηπατικές μεταστάσεις μπορεί να προέρχονται από καρκίνο του παχέος εντέρου, των πνευμόνων, των νεφρών, του μαστού, του παγκρέατος, του στομάχου, των ωοθηκών ή από μελανώματα, σαρκώματα, νευροενδοκρινείς όγκους, όγκους των μαλακών μορίων κ.ά.

Η χειρουργική θεραπεία των μεταστάσεων δεν είναι πάντοτε δυνατή, ενώ και η συστηματική χημειοθεραπεία τις περισσότερες φορές δεν έχει την αναμενόμενη ανταπόκριση. Σε πολλές από τις περιπτώσεις αυτές υπάρχει ένδειξη για τη διενέργεια ενδαρτηριακού χημειοεμβολισμού, με σκοπό την αντιμετώπιση των δευτεροπαθών εστιών στο ήπαρ, μιας σύγχρονης μεθόδου με ιδιαίτερα ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Ο Δρ. Ιωάννης Δέδες διενεργεί με απόλυτη εξειδίκευση ενδαρτηριακούς χημειοεμβολισμούς των ηπατικών μεταστάσεων, όπου χορηγεί χημειοθεραπευτικούς παράγοντες που είναι πολύ καλά ανεκτοί από τους ασθενείς. Η νοσηλεία διαρκεί συνήθως μία ημέρα και την επομένη ο ασθενής επιστρέφει στο σπίτι του. Το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως το είδος του πρωτοπαθούς όγκου, ο αριθμός και το μέγεθος των εστιών του όγκου, η εντόπισή του, η γενικότερη κατάσταση της υγείας του ασθενούς, η δυνατότητα επανάληψης του χημειοεμβολισμού κ.ά.

Σε κάποιες περιπτώσεις, όταν ο αριθμός και το μέγεθος των μεταστατικών εστιών είναι τέτοια που το επιτρέπουν, επιλέγεται μια περισσότερο θεραπευτική προσέγγιση, αυτή του διαδερμκού θερμοκαυτηριασμού (ablation) της βλάβης, που αποτελεί μια σχετικά νέα αλλά ιδιαίτερα ελπιδοφόρα μέθοδο θεραπείας.

Σε αυτήν, υπό την καθοδήγηση του αξονικού τομογράφου εισάγεται διαδερμικά μια λεπτή βελόνη, μέσω της οποίας εφαρμόζονται ραδιοσυχνότητες (RF ablation) ή μικροκύματα (MW ablation) στη μεταστατική εστία, με αποτέλεσμα την ελεγχόμενη καταστροφή της (πηκτική νέκρωση), διαμέσου της ανάπτυξης υψηλής θερμοκρασίας.